SIRI ASLI NETFLIX
EPISOD 12
He Lu, He Shuang. Bagaimana?
Sudah jumpa Murong Jiu?
Di depan gunung tiada,
di belakang juga tiada.
Tuan.
Bagaimana dengan Cik Tie?
Pada waktu ini,
pasti titik sarafnya sudah bebas.
Teruskan mencarinya.
- Ya. - Ya.
Xiaoyu'er.
Jangan takut.
Selepas saya balas dendam untuk awak,
saya akan bersama awak.
- Tuan. - Jangan dekat.
Mengapa awak tak elak?
Ini demi Jiang Xiaoyu?
Ya.
Awak menyebabkan Xiaoyu'er mati. Saya menuntut bela.
Tie Xinlan! Awak tiada perasaankah?
Tuan kami selamatkan awak, tapi awak balas dengan tuba.
Jika awak buat demi Jiang Xiaoyu,
tikamlah lebih kuat.
Awak terlalu lembut.
Jangan pura-pura.
Awak tak kenal Xiaoyu'er.
Awak bunuh orang tak bersalah.
Ya.
Saya bunuh dia.
Ini bukan kali pertama saya buat begitu.
Ini balasan untuk saya.
Baik.
Saya akan buat sendiri.
Apa yang awak buat?
- Tuan. - Tuan.
Tuan!
- Tuan! - Tie Xinlan.
Awak boleh mati,
tapi mengapa awak heret tuan kami sekali?
- Tidak! - Berhenti.
Saya buat kesilapan besar
sejak meninggalkan lembah.
Dalam soal Cik Feng dan Qin Ziling,
saya masih rasa bersalah.
Perasaan Cik Tie
sama seperti perasaan Cik Feng.
Dia berhak untuk menuntut bela.
Jangan masuk campur.
Berundur.
Hua Wuque.
Berkali-kali awak selamatkan saya.
Saya berterima kasih.
Awak punca Xiaoyu'er mati.
Saya patut bunuh awak untuk menuntut bela,
tapi saya tak mampu dan terlalu lemah.
Namun, Xiaoyu'er sudah mati.
Tiada sebab untuk saya hidup lagi.
Jadi saya merayu.
Saya mahu bersama dengannya.
Tolong jangan halang saya.
Cik Tie.
Saya tahu awak menderita,
tetapi mungkin ada jalan lain.
Benar.
- Saya tahu Jiang Xiaoyu itu jahat. - Diam!
Xiaoyu'er ialah orang paling baik.
Awak semua tak kenal dia!
- Cik Tie. - Cik Tie.
Tuan, tolong saya!
- Kenapa ini? - Tuan.
Tuan, tolong saya!
Mengapa?
Ada raksasa di sana.
Tuan, tolong saya!
Raksasa? Itu cuma tupai.
"Cuma tupai"?
Tuan, jangan bunuh saya.
Bunuh?
Mengapa pula saya mahu bunuh awak?
Gila.
Tuan benar-benar bukan penyangak itu?
Penyangak mana?
Awak siapa?
Saya berasal dari barat Pekan Xiaojia.
Dua hari lalu, saya ke sini dan terserempak ramai penyangak.
Mereka berteriak mahukan harta dan membunuh ramai orang.
Banyak mayat bergelimpangan.
Saya takut dan lari lalu jatuh di cerun.
Sudah dua hari dua malam saya tak makan.
Nasib baik terjumpa tuan.
Jika tidak, pasti saya terperangkap di sini sampai mati.
Jika tuan dapat membantu saya,
saya sanggup membuat kerja untuk tuan.
Tak perlu sampai begitu.
Apa kata awak
jadi isteri saya?
Itu...
Saya cuma bergurau.
Saya bukan begitu.
Tetapi
jika saya dapat suami
yang bijak dan tampan seperti tuan,
saya amat bertuah.
Sayangnya...
Apa?
Sayangnya saya lebih tua daripada tuan.
Apabila tuan matang nanti,
saya sudah tua bangka.
Pasti tuan berat hati menceraikan saya walaupun itu kemahuan tuan.
Nanti tuan serba salah.
Saya tak sanggup buat tuan begitu.
Awak menarik orangnya.
Awak tak kata saya muda, sebaliknya
awak kata awak sudah tua.
Awak memang manis mulut.
Saya akan sukakan awak walaupun awak tak berperikemanusiaan.
Terima kasih.
Saya akan ingat kata-kata tuan.
Sebenarnya...
- saya tahu awak menipu. - Mengapa pula saya mahu menipu?
Tadi,
awak kata awak jatuh dari cerun.
Kalau jatuh ke dalam kolam ini, takkanlah awak masih hidup?
Tetapi daripada rupa dan pakaian awak,
tidak seperti orang yang terjatuh ke dalam kolam.
Dan
awak kata dah dua hari dua malam awak tak makan.
Tapi lihatlah.
Nampak sihat dan bertenaga saja.
Awak fikir saya akan percaya?
Saya orang paling bijak.
Tiada siapa dapat memperdayakan saya.
Cakaplah.
- Mengapa awak berbohong? - Saya...
Saya tak boleh cakap.
Tetapi saya berjanji.
Jika awak bantu saya,
- saya pasti akan beritahu. - Baik.
Baik.
Jika begitu,
mari kita cari jalan keluar.
Baiklah.
Saya masih tidak tahu nama tuan.
Xiaoyu'er.
"Xiaoyu'er"?
Cantik nama itu.
- Siapa nama awak? - Saya Xiao Niang.
"Xiao Niang"?
Nama itu juga bagus.
Bila kita dapat keluar?
Mengapa ke mana pun kita pergi, tempat ini sama saja?
Aduhai.
Saya dengar ada raksasa kecil di sini.
Ia suka menyesatkan orang.
Ia gembira apabila ada orang sesat.
Raksasa kecil!
Jangan jerit!
Bagaimana jika raksasa itu datang?
Saya mahu memanggilnya keluar.
Ia perangkap kita di sini,
maknanya ia mahu kita menemaninya.
Lebih baik ia muncul cepat, boleh kita menyanyi dan minum bersama.
Bukankah lebih bagus begitu?
Tuan berasal dari mana?
Keberanian tuan luar biasa.
Awak berasal dari mana?
Jangan-jangan
awak raksasa kecil itu?
Tuan main-main lagi.
Saya dari keluarga baik-baik.
Mana mungkin saya pula raksasa itu?
Kita berhenti sajalah.
Lagi jauh kita berjalan, lagi gembira raksasa kecil itu.
Baik saya tidur.
Janganlah berhenti di sini.
Saya takut raksasa itu akan muncul.
Apa yang nak ditakutkan?
Saya orang paling bijak di dunia.
Saya mahu tidur.
Tuan, bangun.
Bangun.
Saya nampak orang lalu.
- Mari kita tengok. - Baik.
Tiada sesiapa. Itu cuma patung Buddha.
Patung Buddha rupanya.
Tuan, tengok.
Lihat pemegang itu.
Seolah-olah telah disentuh ramai orang.
Tapi mengapa mereka sentuh pemegang ini?
Ini butang rahsia?
Bukan saja bijak, malah penglihatan awak tajam.
Ada lubang di sini.
Mari kita tengok.
Jangan. Bagaimana jika ini perangkap?
Tuan amat berhati-hati orangnya.
Jika tidak, saya tak akan hidup lama.
Ada lubang lagi.
Tempat apakah ini?
- Saya akan turun dan lihat. - Jangan, terlalu bahaya.
Ia diperbuat daripada logam.
Hei, turunlah.
- Tuan, saya takut. - Aduh.
Apa yang nak ditakutkan? Marilah.
Baik.
Tuan, saya takut.
Apa yang nak ditakutkan? Saya ada.
Cantiknya. Pasti ada orang letak di sini.
Asalkan manusia, kita tak perlu takut.
Tuan rasa benda
yang diperbuat daripada logam ini apa?
Jangan-jangan, keranda?
Awak sangat comel.
Pernahkah awak lihat keranda sebesar ini?
Tak mengapa.
- Tuan, saya takut. - Jangan takut.
Kita akan masuk neraka?
"Neraka"?
Saya mahu lihat bagaimana rupa Raja Neraka.
Tidak, saya takut!
Kita sudah sampai.
Ada jalan di luar.
Ada orang tak?
Jangan menjerit.
Tidak mengapa. Di luar itu terang.
Mengapa tak boleh dibuka?
Tuan, lihat.
Ada butang rahsia lagi di sini.
Terbuka.
Jangan!
Tunggu dulu. Saya pergi periksa.
- Hati-hati. - Jangan risau.
Istana bawah tanah ini agak bersih.
Benarkah di situ selamat?
Selamat. Keluarlah.
Baik. Saya akan keluar.
Api!
Tuan, ia terbakar!
- Tolong! - Hei!
Ia terbakar!
Tuan, tolong saya!
Tolong saya!
Tuan, tolong saya!
Tunjukkan diri!
Saya tak peduli manusia atau hantu!
Tunjukkan diri awak!
Dengar sini.
Jangan takutkan saya!
Saya tak takut.
Sama ada awak mati atau saya mati!
Marilah!
Keluar!
Jangan main-main.
Keluar!
Xiaoyu'er, pasti awak lapar.
Awak tahu nama saya.
Tiada apa yang tuan tempat ini tidak tahu.
Ayam panggang itu sangat lembut.
Disediakan khas untuk awak.
Kamu semua orang mana?
Bagaimana kamu tahu kami orang?
Saya beri amaran.
Jangan main-main.
Jika tidak, saya rasa
saya tak teragak-agak untuk kerjakan awak sampai mati.
Awak sangat berani.
Malah awak pecah masuk ke sini.
Tetapi jika awak benar-benar berani,
- makanlah ayam itu. - "Makanlah ayam itu"?
Awak benar-benar berani.
Apa yang nak ditakutkan?
Jika awak hantu sekalipun, saya juga akan jadi hantu lepas mati.
Kita akan jadi hantu. Siapa takut siapa?
Awak pasti ayam itu tak beracun?
Oh, beracunkah?
Ada banyak cara untuk meracuni saya.
Mengapa bersusah-payah sediakan makanan?
Tetapi ada orang suka bersusah payah.
Benar.
Memang ada orang yang suka bersusah payah.
Saya tersalah sangka.
Diakah orangnya?
Dia tidak setampan saya.
Dan tidak setampan saya juga.
Xiaoyu'er.
Dia sudah sedar.
- Saya manusia atau hantu? - Sudah sedar.
- Saya hidup atau mati? - Lihatlah sendiri.
Ini pakaian apa?
- Cantik, bukan? - Awak suka?
- Kamu semua pemilik tempat ini? - Awak suka?
Bukan.
Di mana tuan kamu?
Panggil dia jumpa saya.
Tuanku ratu bukanlah orang yang awak boleh temui sesuka hati.
- "Ratu"? - Ya, benar.
Benar.
Sayalah ratu di istana ini.
- Dia sudah sampai. - Mari.
- Mari.
Awak memang manis mulut.
Saya akan sukakan awak walaupun awak tak berperikemanusiaan.
Terima kasih.
Saya akan ingat kata-kata tuan.
Awak?
Awak tak mati?
Saya nyaris mati.
Tapi lepas tengok awak menangis,
saya tak sampai hati.
Awak ingat tak ada seorang pun di dunia ini
yang boleh memperdayakan
orang paling bijak di dunia?
Memang ada.
Tapi tetap bukan awak.
Awak ingat saya tak tahu?
Awak umpan saya ke sini
dan aturkan semua ini.
Orang macam awak
sanggup biar orang lain mati
asalkan nyawa awak selamat.
Sekarang saya baru nampak
awak memang lelaki sejati.
Tengok istana ini.
Awak suka tak?
Suka.
Sudah tentu saya suka.
Saya sangat sukakannya.
Saya pernah pergi macam-macam tempat,
tapi saya tak pernah datang ke tempat macam ini.
Awak semua.
Cepat sembah tuan baru awak.
Kamu nak ingkar perintah tuan kamu?
- Sembah hormat, tuan. - Sembah hormat, tuan.
Bangun.
- Terima kasih, tuan. - Terima kasih, tuan.
Baik, saya mahu minum dengan tuan kamu.
Kamu semua boleh keluar.
- Baiklah. - Baiklah.
Seronoknya dapat jadi tuan besar.
Si nakal, awak menarik juga orangnya.
Sudah lebih sepuluh tahun saya tinggal di sini,
tapi saya tak pernah rasa sebahagia ini.
Kalau begitu, saya akan bahagiakan awak setiap hari.
Kalau awak sudah kata begitu.
Walaupun awak digelar Bidadari Maut,
saya tak takut dengan awak.
Macam mana awak tahu itu?
Saya bukan hanya tahu nama gelaran awak,
tapi saya juga tahu awak Xiao Mimi, salah seorang daripada Sepuluh Penyangak.
Walaupun awak nampak jelita dan kulit awak masih tegang,
sebenarnya awak sudah berusia 40 ke 50 tahun.
Tapi tak apa.
Saya tak kisah kalau awak tua.
- Awak salah tentang satu benda. - Apa?
Umur saya baru 30 tahun.
Kalau benda lain salah, tak apa.
Tapi kalau awak salah tentang usia seorang wanita,
dia takkan maafkan awak dengan mudah!
Saya kenal awak, tapi awak tak kenal saya.
- Saya hanya tahu awak kekasih saya. - Kenapa pula?
Kenapa saya hanya jadi kekasih awak?
Kalau Sepuluh Penyangak ada kawan,
hanya saya, Xiaoyu'er, kawan mereka.
Awak bukannya orang yang baik.
Tapi kalau awak mahu jadi kawan Sepuluh Penyangak,
awak masih terlalu mentah.
"Saya tak pergi dekat orang jahat. Orang yang pergi dekat akan dibunuh."
"Tapi awak mesti berhati-hati kalau awak pergi dekat."
Kalau dia hilang banyak darah, dagingnya takkan segar lagi."
"Dengan Jiuyou,
awak mesti hidup macam iblis.
Kalau dagingnya tak segar pun,
sekurang-kurangnya boleh beri hantu makan."
"Awak memang menyusahkan."
- Awak kenal mereka? - Saya membesar di Ngarai Hina.
Patutlah.
Jadi mereka ada cakap tentang saya?
Sudah tentu.
Mereka suruh saya berhati-hati kalau terjumpa awak.
Jangan terpikat dengan awak.
Tapi lepas saya jumpa awak,
saya tak kisah pun kalau awak bunuh saya.
Nakalnya awak.
Istana awak sangat besar.
Apa kata awak bawa saya melawat?
Marilah. Saya tunggu awak.
Ini kolam air panas.
Apa?
Kenapa dalam istana awak
hanya ada kamar tidur dan kolam air panas saja?
Awak tak ada tempat mesyuarat?
Semua orang di sini ikut cakap saya.
Awak hanya perlu berseronok dengan saya.
- Buat apa mahu bermesyuarat? - Baiklah.
Macam itulah.
Ada orang.
Apa tengok-tengok?
Tak, tak ada apa-apa.
Awak cemburu?
Kalau awak cemburu
cakap sajalah.
- Tuanku, tolonglah. - Nampaknya dia bencikan Xiao Mimi.
- Jangan bunuh saya, tuanku. - Tapi dia pura-pura baik.
- Jangan bunuh saya. - Menarik juga.
Jangan bunuh saya, tuanku.
Jangan bunuh saya.
Tuanku, tolonglah jangan...
Xiaoyu'er, kenapa?
Tak ada apa-apa.
Saya hanya terfikir,
dia kacak juga orangnya.
Kenapa tak jadikan dia pelayan awak?
Semua lelaki di dunia ini boleh jadi pelayan saya.
Kecuali dia.
Kenapa?
Jangan tertipu dengan muka takut dia.
Ayah dia seorang wira yang ditakuti semua orang.
Ayah dia Yan Nantian?
Awak nampak sangat muda,
tapi awak suka ungkit sejarah silam.
Yang Nantian sudah lama tumpas di Ngarai Hina.
Saya maksudkan wira lain.
Sudah, kita jangan cakap lagi. Mari kita sambung minum.
Baik.
Saya memang mahu minum dengan awak.
Tunggu.
Kenapa?
Saya sakit perut.
Bilik air.
- Mana bilik air? - Awak mahu saya bawa awak?
Tak manislah. Takkan saya mahu biar awak bawa saya?
Hei, awak!
- Bawa saya ke tandas. Cepat! - Baik.
Tunggu saya datang balik.
Sila ikut sini.
Ini bilik air. Silakan, tuan.
- Tunggu di luar. - Baik.
Kenapa awak mendengus?
Saya tak mendengus.
Saya suka awak. Apa nama keluarga awak?
Nama keluarga saya Jiang.
Kebetulan pula.
Apa nama awak?
Nama saya Yulang.
Yulang?
Jiang Yulang?
Tuan Jiang.
Saya mahu tanya awak sesuatu.
Silakan.
Kenapa dinding di sini tak rasa lembap
sedangkan ia dibina bawah tanah?
Mana pergi airnya?
Mungkinkah ada terowong di bawah sini?
Tak ada terowong.
Bawah sini ada kubur.
Kubur siapa?
Kubur orang yang bina istana bawah tanah ini.
Banyak juga yang awak tahu.
Sudah berapa lama awak kerja sini?
- Setahun. - Setahun?
Macam mana awak sampai sini?
Macam mana awak pula sampai sini?
Pandai juga.
Masuk sini.
Tuan, apa yang tuan buat?
Istana bawah tanah ini begitu besar.
Tentu ada jalan keluar rahsia dari sini.
Awak tahu mana tempatnya?
Saya tak tahu.
- Awak tak pernah cari? - Tak.
- Awak tak mahu balik rumah awak? - Saya suka duduk sini.
Saya cukup gembira asalkan saya dapat berkhidmat kepada ratu.
Jangan berlakon lagi.
Saya tahu awak sangat bencikan dia dan hanya tunggu masa mahu lari.
Awak cuma ada satu pilihan.
Berpakat dengan saya.
Tuan, kalau mahu buang air, teruskan.
Jangan pukul saya.
Ratu sedang menunggu untuk minum dengan tuan.
Awak ingat apa saya cakap tadi.
Awak ingat setiap patah perkataan saya.
Baik.
- Jalan dulu. - Baik.
Silakan, tuan.
Saya sudah datang balik!
Kenapa lama sangat?
Ini semua salah Gunung Emei.
Sebaik saja saya datang, perut saya sakit.
Mari. Kita minum.
Awak keluar sekarang.
Tuanku, saya mahu laporkan sesuatu.
Tadi dia hanya pura-pura sakit perut.
Dia ajak saya berpakat dengan dia.
Dia bukan saja tanya kalau ada jalan keluar dari sini,
tapi dia hasut saya untuk lari
bersama dia.
Xiaoyu'er.
Kalau awak mahu keluar, kenapa awak tanya dia?
Awak tanya saya sajalah.
Sudah 18 tahun saya hidup di Ngarai Hina.
Masakan tempat ini lebih dahsyat daripada Ngarai Hina?
Tadi saya hanya mahu uji kesetiaan dia.
Uji kesetiaan dia?
Dia nampak begitu marah
apabila awak pukul dia tadi.
Jadi saya mahu tengok jika dia benar-benar ikhlas
bekerja di sini.
Saya tak kisah kalau dia ikhlas atau tidak.
Saya seorang yang tahu jalan keluar dari istana bawah tanah ini.
Kalau tak, macam mana saya mahu jaga begitu ramai orang?
Macam mana tak ada seorang pun yang berjaya lari selama ini?
Jadi awak tak perlu risau.
Saya bijak orangnya, jadi tentulah saya sudah fikirkan itu.
Tapi itu semua tak penting.
Dia memang ikhlas bekerja di sini.
Jangan risau.
Asalkan saya dapat berkhidmat untuk tuanku,
saya sudah cukup puas hati.
Baik. Awak budak baik.
Tak perlu fikir tentang ini lagi.
- Pergi tidur. - Tapi...
Tapi tuanku mesti berhati-hati dengan dia.
- Awak nak saya bunuh dia? - Saya...
Apa hak awak mahu cemburu?
Berambus!
Janganlah marah.
Mari kita minum.
Ada satu cawan saja.
Mari saya tuang untuk awak.
Buka mulut.
Dia jahat juga, ya?
Siapa kata dia baik?
Awak pun sama macam dia.
Habis, kenapa awak tak bunuh saya?
Mungkin
awak tak sanggup berpisah dengan saya?
Betul.
Saya tak sanggup berpisah dengan awak.
Awak datang dari Ngarai Hina.
Saya mahu tengok
sejauh mana kenakalan awak.
Kelaran Maut?
Apa yang terjadi?
Siapa bunuh mereka?
Takutnya.
- Ada roh jahat di sini. - Mengarut!
Saya dengar ramai pahlawan hebat datang ke Gunung Emei.
Mungkin ada yang menyusup masuk istana bawah tanah saya.
- Awak mahu pergi mana? - Bunuh musuh.
- Duduk sini. Jangan ikut saya. - Tak mahu!
Saya...
Saya takut.
Kalau awak berani cuba apa-apa,
saya akan bunuh awak!
Baik, saya tunggu sini.
Apa awak buat?
Pura-pura mati.
Awak bijak juga.
Tunggu saya di sini.
Kalau saya boleh lari sekarang,
buat apa saya tunggu lagi?
Keluar!
Awak pun mahu rasa Kelaran Maut itu?
Tuan, tolong saya.
Tadi ada orang berbaju hitam menyerang! Tapi dia lari.
Jangan berlakon lagi
atau saya akan bawa awak ke Xiao Mimi.
Bawa saya keluar dari sini.
Tidak, tak ada jalan keluar.
Macam mana saya mahu bawa tuan keluar?
Tak ada jalan keluar?
Kalau tak ada jalan keluar, awak takkan bunuh semua orang di sini.
Saya sudah tahu muslihat awak.
Awak tak nampak macam orang yang sanggup jadi orang gaji.
Awak buat semua itu
supaya awak boleh lari satu hari nanti.
Betul tak?
Tuan terlalu pandang tinggi pada saya.
Saya tak sebijak itu.
Kenapa awak masih berdalih?
Ayah awak seorang wira zaman ini.
Kemahiran awak tentu cukup untuk awak menguruskan
orang-orang ini.
Bawa saya keluar dari sini.
Tidak, tak ada jalan keluar.
Macam mana nak bawa tuan keluar?
Tak ada jalan keluar, ya? Baiklah.
Kita tunggu Xiao Mimi balik.
Apa-apa pun,
dia akan bunuh awak dulu.
Awak masih tak mahu beritahu saya?
Xiao Mimi!
- Hei! - Xiao Mimi...
- Baik, saya akan bawa awak keluar. - Lain kali cakaplah awal-awal.
Bangun.
Marilah.
Jadi ada jalan keluar dalam tandas yang semua orang pergi.
Pandai juga awak ini.
Awak mahu tipu saya?
Lompat.
Kenapa awak tak lompat?
Saya beri amaran.
Jangan cuba tipu saya.
Ada jalan keluar bawah sana.
Suka hati awaklah mahu ikut atau tidak.
Hei.
Hei! Awak mahu ikut atau tidak?
Kalau tidak, saya pergi seorang.
Hei! Tunggu saya!
Saya mesti kentalkan hati.
Pelik.
Semua pintu masuk terkunci.
Macam mana musuh dapat masuk?
Xiaoyu'er.
Jiang Yulang?
Mereka berdua memang cari nahas.
Mana awak?
Awak jalan terus.
Jalan terus sampai awak jumpa pintu keluar.
Busuknya.
Saya takkan masuk tempat sebusuk ini lagi
kalau saya mati pun.
Saya jamin
saya takkan lalu makan dan minum selama sebulan.
Betul?
Saya memang tak simpan cukup makanan.
Jadi baguslah kalau awak tak makan.
Tempat ini selesa juga, ya?
Ada arak
dan daging kering juga.
Buku pun ada.
- Bangun. - Hei!
Susah-susah saja awak buat katil untuk saya.
Macam mana awak jumpa tempat persembunyian ini?
Kalau awak tak cakap pun, saya tahu.
Tentu Xiao Mimi pernah humban awak dalam lubang tandas.
Lepas itu awak jumpa tempat ini, bukan?
Betul. Saya ambil masa setahun untuk korek tempat ini
sedikit demi sedikit.
Awak korek tempat ini?
Betul.
Semasa bulan pertama saya dikurung,
saya sudah fikir jalan untuk melarikan diri.
Saya tak jumpa pintu keluar,
jadi saya bina tempat untuk saya menyorok.
Jadi semasa Xiao Mimi sangka awak sudah lari,
dia akan keluar dari istana untuk cari orang gaji baru.
Dan pada masa itu,
baru awak boleh cari jalan keluar.
Betul.
Awak sanggup hidup dalam derita
dan berpura-pura jadi orang gaji yang mencuci bilik dan tandas.
Pada tengah malam pula, awak masuk lubang tandas busuk
untuk korek tempat persembunyian yang bagus.
Awak hebat juga orangnya.
Ada pakaian bersih.
Awak tukarlah baju.
Awak fikirkan semua benda.
Aduhai.
Xiaoyu'er!
Jiang Yulang!
Xiaoyu'er!
Jiang Yulang!
Xiaoyu'er!
Xiao Mimi?
Xiaoyu'er!
Awak keluar!
Xiaoyu'er!
- Jiang Yulang! - Semasa awak turun tadi,
awak tutup tak lubang tandas?